Interview met Joyce Jellema-Algra

Interview met Joyce Jellema-Algra

‘Hoe meer je je verbonden voelt, hoe meer je voor elkaar over hebt’

Sinds kort versterkt Joyce het bestuur van Akkrumer Goedland als secretaris. Met haar analytische blik, ervaring met gebiedsontwikkeling en grote belangstelling voor de omgeving waarin mensen wonen en werken, wil ze bijdragen aan een dorp waarin mensen elkaar weten te vinden en samen de schouders eronder zetten.

Ze is 39 jaar en woont inmiddels bijna drie jaar in Nes. Of eigenlijk, zoals ze zelf zegt: ze voelt zich net zo goed Akkrumer. Akkrum en Nes liggen immers tegen elkaar aan. Al vraagt het noemen van haar woonplaats soms om wat extra uitleg. Want Nes? Bedoel je Nes op Ameland, of Nes in de voormalige gemeente Dongeradeel? Nee, deze Nes, vlak bij Akkrum!

Joyce groeide op in Súdwest-Hoek rondom Lemmer en woonde later een aantal jaren in Heerenveen en Bolsward. Samen met haar man Jerah, met wie ze al twintig jaar samen is, en hun twee zoons Nanning (7) en Fedde (4) heeft ze inmiddels helemaal haar plek gevonden in Akkrum-Nes.

Nieuwsgierig naar de ruimtelijke puzzel

Nieuwsgierigheid loopt als een rode draad door haar leven. Al als kind wilde ze graag begrijpen hoe iets in elkaar zat en wat de geschiedenis achter een situatie was. Die belangstelling is uitgegroeid tot haar werk. Als adviseur Gebiedsontwikkeling bij de gemeente Leeuwarden houdt ze zich dagelijks bezig met hoe ideeën en ruimtelijke plannen daadwerkelijk werkelijkheid kunnen worden. “Ik zie gebiedsontwikkeling, grondzaken en regels niet als een droge, papieren tijger, maar als een ‘mogelijk maker’ Het is de sleutel tot het 'hoe': hoe regel je het zó dat die woning er echt kan komen, of dat een gebied mooier wordt ingericht? Geef mij maar zo’n complexe ruimtelijke puzzel”, vertelt ze enthousiast. “Ik vind het mooi om uit te zoeken hoe dingen samenhangen en hoe je tot een praktische oplossing komt waar iedereen wat aan heeft.”

Daar ging een veelzijdige studieroute aan vooraf: van mbo Internationale Handel naar hbo Vastgoed en Makelaardij, gevolgd door een premaster Vastgoedkunde aan de universiteit.

In haar werk heeft ze veel ervaring opgedaan met het betrekken van verschillende belanghebbenden en het begeleiden van besluitvormingsprocessen. Daarbij zoekt ze steeds naar wat mensen met elkaar gemeen hebben, zonder de verschillen en bezwaren uit het oog te verliezen. Juist daar ziet ze kansen om samen verder te komen.

Een warm gevoel bij het Friese landschap

Ook buiten haar werk voelt Joyce zich sterk verbonden met haar omgeving. Dat begon al in de Súdwest-Hoek , waar ze opgroeide in het veenweidegebied. Toen zij en haar man op zoek gingen naar een woning, stond Akkrum bovenaan hun lijstje.

Ook buiten haar werk voelt Joyce zich sterk verbonden met haar omgeving . Het gaat ook om de mensen die er wonen, de boeren die het land bewerken en de manier waarop een dorp met zijn omgeving omgaat. Dat ze zich al na een halfjaar thuis voelde in Akkrum-Nes, zegt volgens haar veel over de gemeenschap. “Ik heb iets met de weiden, het water en de sloten. Het lage land met haar ‘witte wieven’, kwetterende weidevogels en de typische geur van het water voelt voor mij als thuis.”

Mijn ambitie: ik zou graag iets willen doen om individualisme tegen te gaan. Meer met elkaar optrekken, elkaar weten te vinden en verbinden. Naar elkaar omkijken. Zorgen voor meer verbinding tussen de boeren en dorpsbewoners. Meer zichtbaar maken wat er van het land komt en weer ziet in het dorp.